Baarmoederontsteking bij teven: symptomen, behandeling

Baarmoederontsteking bij de hond of pyometra is een van de meest voorkomende ziekten van het urogenitale stelsel bij dieren die in steden leven. Elke vierde teef wordt er ziek van.

Deze ziekte komt vaak voor bij oudere dieren en wordt niet altijd op tijd gediagnosticeerd vanwege verborgen symptomen.

Bij deze ziekte hoopt pus zich op in de baarmoederholte, wat een ontsteking van het baarmoederslijmvlies veroorzaakt. Pyrometer kan gesloten of open zijn, chronisch, acuut en subacuut.

Wat is baarmoederontsteking bij teven (pyometra)?

Het woord pyometra is samengesteld uit de woorden "Pyo" voor pus en "Metra" voor de baarmoeder en verwijst daarom naar ettervorming van de baarmoeder.

Deze ziekte komt volgens verschillende onderzoeken veel voor bij teven, 25% van de teven jonger dan 10 jaar lijdt aan baarmoederontsteking .

Als het niet behandeld wordt, kan een baarmoederontsteking tot de dood leiden. In de geneeskunde spreken we van pyometra als de volgende drie waarnemingen bevestigd worden:

• verwijde baarmoeder;
• Vullen van de baarmoeder met pus;
• verdunde baarmoederwand.

Oorzaken van baarmoederontsteking

De pathogenese van pyometra, d.w.z. de ontwikkeling van de ziekte, doet een beetje denken aan kip en ei: het is nog niet bekend of eerst de hormoonhuishouding wordt verstoord of dat eerst een bacteriële infectie optreedt.

De exacte oorzaken van de ontwikkeling van pyometra bij honden zijn nog onbekend.

Er wordt aangenomen dat het wordt veroorzaakt door een overdreven reactie op de normale hoeveelheid van het hormoon progesteron in het bloed. Als gevolg daarvan beginnen de klieren in de baarmoeder actief een geheim prijs te geven, hoopt het zich op en veroorzaakt het de verschijning van cysten.

Een nog belangrijkere factor die de ontwikkeling van baarmoederontsteking veroorzaakt, is cysteuze hyperplasie van het endometrium.

Sommige dierenartsen noemen de volgende mogelijke oorzaken van baarmoederontsteking:

• Moeilijke bevalling;
• Langdurige bevalling, mogelijk met een groot nest;
• Verloskundige manipulaties;
• Achtergebleven foetus of placenta;
• Natuurlijke of medische abortus, miskraam;
• Natuurlijke of kunstmatige inseminatie (zeldzaam).

Ontsteking van de baarmoeder - Symptomen

Meestal verschijnen de eerste symptomen na de bronst, in de eerste twee maanden. In het acute en subacute verloop van de ziekte verliest de teef haar eetlust, neemt haar dorst toe en moet ze vaak plassen.

• De depressieve toestand van het dier kan gepaard gaan met braken.
• In de vagina kunnen afscheiding en zwelling van de schaamlippen optreden.
• Een ander opvallend symptoom is de geaccentueerde vergroting van de buikholte. Bij honden van grote rassen, de baarmoeder kan tien kilo zwaar worden .
• De lichaamstemperatuur van het dier stijgt ook, vooral in het begin van de ziekte. De algemene toestand van de teef hangt af van hoe snel het proces zich ontwikkelt.
• In de acute ontwikkeling kunnen er tekenen zijn van shock, intoxicatie en ernstige bloedarmoede.

Behandeling

Pyometra is een medisch noodgeval dat snelle interventie vereist om fulminante infectie en dood te voorkomen.

Bij de meeste huisdieren wordt eerst pre-operatieve stabilisatie en reanimatie uitgevoerd. Na adequate stabilisatie is ovariohysterectomie (sterilisatie) de voorkeursbehandeling.

De resultaten van deze behandeling zijn meestal een snel herstel met een minimaal risico op herhaling. Ovariohysterectomie voorkomt ook het risico op baarmoeder- en eierstokkanker en toekomstige ongewenste zwangerschappen.

Maar naast de hierboven genoemde problemen met meerdere organen, zijn teven meestal ook aanwezig:

• buikpijn;
• overmatig braken/defecatie,;
• hoge hartslag;
• speekselvorming;
• kortademigheid;
• snakkend naar adem;
• koorts.

Als huisdieren behandeld worden, duurt het enkele dagen voordat het effect zichtbaar is. Vrouwelijke honden en katten zijn gevoelig voor het opnieuw ontwikkelen van pyometra na een medische behandeling en moeten een ovariohysterectomie ondergaan als ze niet meer bestemd zijn om mee te fokken.

• Zie ook: Wat moet mijn hond doen om de melkproductie te verhogen?

Ontsteking van de baarmoeder - Nazorg en evolutie

Nadat het dier uit het ziekenhuis is ontslagen, is de nazorg minimaal. De zorg is meestal hetzelfde als bij een gewone sterilisatie, maar het dier krijgt antibiotica, zoals voorgeschreven door de dierenarts, gedurende ten minste 10 dagen.

Het dier mag de eerste twee weken na de operatie zijn normale activiteiten niet uitvoeren, geen trappen beklimmen en geen activiteiten buiten de lijn uitvoeren, en de incisie moet worden beschermd om zelfverwonding te voorkomen.

De prognose voor overleving met ovariohysterectomie kan oplopen tot 80-100% als abdominale besmetting wordt vermeden en systemische infectie adequaat wordt behandeld en bestreden. Als er echter sprake is van ernstige sepsis en orgaanfalen, is de prognose minder gunstig.

In zeldzame gevallen kunnen huisdieren zich blijvend presenteren met verhoogd urineren en verhoogde wateropname en een toestand van permanente nierschade.

• Zie ook: Teef: Wat is de maximumleeftijd voor het krijgen van puppy's?