Τα σκυλιά του πολέμου: για ποιο λόγο τα χρησιμοποιούσαν;

Σε τι χρησίμευαν οι σκύλοι πολέμου; Κυρίως για περιπολίες, μεταφορά μηνυμάτων, φύλαξη μυστικών αντικειμένων και ανίχνευση ναρκών. Στο πεδίο της μάχης, οι πιο πολύτιμοι ήταν: γερμανικοί ποιμενικοί, βέλγοι, ντόμπερμαν, κόλι, σιβηριανά χάσκι και μαλαμούτ.

Ο αμερικανικός στρατός άρχισε να εκπαιδεύει σκύλους ήδη από το 1935. αγαπημένη ράτσα πεζοναυτών ήταν τα ντόμπερμαν Στα ζώα, όπως και στους ανθρώπους, δόθηκαν οι κατάλληλοι στρατιωτικοί βαθμοί: από στρατιώτης έως λοχίας. Υπήρχαν καταστάσεις στις οποίες ο σκύλος ερχόταν αντιμέτωπος με έναν αντίπαλο που είχε χαμηλότερο στρατιωτικό βαθμό από τον δικό του.

Πολεμικά σκυλιά και γερμανικά στρατεύματα

Τα σκυλιά συνόδευαν τα γερμανικά στρατεύματα, όπου φύλαγαν τους κρατούμενους στα γκέτο και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η φυλή που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο από τους Γερμανούς ήταν το Γερμανικός ποιμενικός .

Ο Χίτλερ είχε επίσης έναν γερμανικό ποιμενικό σκύλο με το όνομα Blondie, τον οποίο πήρε από τον Μάρτιν Μπόρμαν το 1941. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για τη σχέση του Χίτλερ με τα ζώα. Η ιστορικός Viktor Suvorov πίστευε ότι ο Χίτλερ έπασχε από ζωοφοβία και ότι εμφανιζόταν μόνο για προπαγανδιστικούς σκοπούς επειδή ένας καθαρόαιμος σκύλος ταίριαζε με την εικόνα του.

Με τη σειρά τους, άλλες πηγές λένε ότι Στον Χίτλερ άρεσαν τα σκυλιά, Ειδικά τα γερμανικά τσοπανόσκυλα, τα οποία μπορούσε εύκολα να ελέγξει. Από την αφήγηση του ναυάρχου Dönitz αναδύεται η εικόνα ενός ηγέτη που αγαπούσε τα ζώα ακόμη περισσότερο από τους ανθρώπους: το τσοπανόσκυλο Blondie "πρέπει να έπαιξε [στη ζωή του Χίτλερ] τον πιο σημαντικό ρόλο, σημαντικότερο από τους πιο στενούς του συντρόφους".

Ο σκύλος δυστυχώς είχε μια θλιβερή μοίρα. Ο Χίτλερ δεν ήθελε να πέσει στα χέρια των Ρώσων και έτσι αποφάσισε να τον σκοτώσει.

Τα λευκά σαμοΐδια ήταν πολεμικά σκυλιά που έπαιρναν μέρος σε κατασκοπευτικές ενέργειες. ήταν ιδιαίτερα πολύτιμα λόγω της χιονόλευκης γούνας τους. μπορούσαν να περνούν μέσα από εχθρικά φυλάκια χωρίς να γίνονται αντιληπτά στο χειμερινό σκηνικό.

Τα σκυλιά του πολέμου και ο Κόκκινος Στρατός

Ο Κόκκινος Στρατός (στρατός της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών) διέθετε επίσης ένα μεγάλο στρατό τετράποδων στρατιωτών, οι οποίοι φορούσαν σκύλοι κυρίως για τη μεταφορά τραυματιών και τη μεταφορά φορτίων και πληροφοριών .

Τα σκυλιά του σοβιετικού στρατού χρησιμοποιήθηκαν επίσης για ανιχνεύει νάρκες Σκύλοι του πολέμου έχουν συμβάλει στον αφοπλισμό περίπου 300 μεγάλων πόλεων, συμπεριλαμβανομένων του Σμολένσκ, της Βαρσοβίας ή του Λβιβ.

Πρώτη σχολή πολεμικών σκύλων

Τα σκυλιά αυτά υπηρέτησαν επίσης στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1838, κατά τη διάρκεια ενός ισχυρού πολέμου με τη φυλή των Ινδιάνων Seminoli που ζούσαν στους βάλτους της Φλόριντα, ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών αγόρασε για πρώτη φορά 33 κουβανέζικα κυνηγετικά σκυλιά.

Εντόπιζαν τους Ινδιάνους και, μετά τον πόλεμο, έψαχναν για δραπέτες σκλάβους. Τα σκυλιά έπαιξαν παρόμοιο ρόλο στον βρετανικό στρατό, ο οποίος διεξήγαγε πολυάριθμους αποικιακούς πολέμους. Πολλά από αυτά βραβεύτηκαν με μετάλλια για τις αρετές τους, όπως το Collie "Modera" ή το Bull terrier "Billy ego".

Στα τέλη του 19ου αιώνα, με την εμφάνιση των σύγχρονων στρατών, ο στρατός έστρεψε την προσοχή του στους σκύλους. Οι Γερμανοί ήταν οι πρώτοι που το έκαναν αυτό. Το 1884 ιδρύθηκε η πρώτη στρατιωτική σχολή σκύλων στο Lechernich, κοντά στο Βερολίνο, όπου εκπαιδεύονταν σκύλοι για καθήκοντα φρουράς.

Το 1885 η σχολή ανέπτυξε το πρώτο εγχειρίδιο εκπαίδευσης στρατιωτικών σκύλων και, ένα χρόνο αργότερα, τους πρώτους κανονισμούς για τη χρήση τους στο πεδίο της μάχης.

Για την εκπαίδευση χρησιμοποιούνταν μόνο καθαρόαιμα σκυλιά, τα οποία επιλέγονταν από ειδική επιτροπή. Επικρατούσαν γερμανικοί ποιμενικοί, ντόμπερμαν, αλλά και κανίς, κόλεϊ και αϊρεντέιλ τεριέ. Τα πρώτα 60 σκυλιά έλαβαν μέρος στον πόλεμο "Χερέρο" στη Γερμανική Δυτική Αφρική το 1904-1907.

Chips: ένα από τα πιο διάσημα πολεμικά σκυλιά

Ένας από τους πιο διάσημους σκύλους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ο κοπρίτης Chips. Ως σκύλος φρουρός προστάτευσε τον πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούσβελτ και τον πρωθυπουργό Ουίνστον Τσόρτσιλ τον Ιανουάριο του 1943.

Έγραψε ιστορία επιτιθέμενος μόνο σε ιταλικές μονάδες στη Σικελία, αναγκάζοντας τέσσερις χειριστές πολυβόλων να παραδοθούν. Για τα ηρωικά του επιτεύγματα, ο Τσιπς τιμήθηκε μετά θάνατον με το Μετάλλιο Dickin, το υψηλότερο βραβείο που μπορεί να λάβει οποιοδήποτε ζώο για στρατιωτική υπηρεσία.